Quem namorou Catarina II da Rússia?
Alexander Yermolov namorou Catarina II da Rússia de ? a ?.
Ivan Rimsky-Korsakov namorou Catarina II da Rússia de ? a ?. A diferença de idade foi de 24 anos, 8 meses e 22 dias.
Alexander Dmitriev-Mamonov namorou Catarina II da Rússia de ? a ?. A diferença de idade foi de 29 anos, 4 meses e 28 dias.
Alexander Lanskoi namorou Catarina II da Rússia de ? a ?. A diferença de idade foi de 28 anos, 10 meses e 6 dias.
Sergei Saltykov namorou Catarina II da Rússia de ? a ?.
Pyotr Zavadovsky namorou Catarina II da Rússia de ? a ?. A diferença de idade foi de 9 anos, 8 meses e 19 dias.
Semyon Zorich namorou Catarina II da Rússia de ? a ?.
Alexander Vasilchikov namorou Catarina II da Rússia de ? a ?.
Platon Zubov namorou Catarina II da Rússia de ? a ?. A diferença de idade foi de 38 anos, 6 meses e 24 dias.
Grigori Alexandrovich Potemkin namorou Catarina II da Rússia de ? a ?. A diferença de idade foi de 10 anos, 4 meses e 22 dias.
Grigory Orlov namorou Catarina II da Rússia de ? a ?. A diferença de idade foi de 5 anos, 5 meses e 15 dias.
Estanislau II da Polónia namorou Catarina II da Rússia de ? a ?. A diferença de idade foi de 2 anos, 8 meses e 15 dias.
Catarina II da Rússia
Catarina II (Estetino, 2 de maio de 1729 – São Petersburgo, 17 de novembro de 1796), também conhecida como Catarina, a Grande, foi Imperatriz da Rússia de 1762 a 1796. Uma princesa alemã por nascimento, chegou ao poder após um golpe de estado contra seu próprio marido, Pedro III. Seu longo reinado marcou a era de ouro do Iluminismo na Rússia, com a fundação de cidades, universidades e teatros, além do incentivo à imigração europeia e da consolidação do país como uma das grandes potências da Europa.
Nascida princesa Sofia Frederica Augusta de Anhalt-Zerbst, casou-se, em 1745, com o herdeiro do trono russo, Carlos Pedro Ulrico de Holsácia-Gottorp, futuro czar Pedro III da Rússia. Em 1762, após um golpe de Estado que depôs o marido, assumiu o trono como imperatriz reinante. Durante seu governo, o Império Russo expandiu significativamente seu território, incorporando áreas da atual Ucrânia, participando das Partilhas da Polônia e conquistando territórios do Império Otomano.
Admiradora de Pedro, o Grande, Catarina continuou a modernizar a Rússia de acordo com os ideais do absolutismo esclarecido. No início do reinado, promoveu reformas administrativas, educacionais e culturais. Contudo, suas políticas levaram a um aumento no número de servos, resultando em descontentamento popular e na eclosão de numerosas revoltas, violentamente reprimidas. Após a Revolução Francesa, abandonou parte de sua postura reformista, intensificou a censura e perseguiu movimentos considerados subversivos.
Catarina ficou conhecida por seus numerosos amantes, em sua maioria homens mais jovens, muitos dos quais alcançaram influência política graças à proximidade com a imperatriz. O mais célebre deles foi Gregório Potemkin.
Seu reinado de 34 anos, 4 meses e 8 dias, foi o terceiro mais longo da história da Rússia, sendo superado apenas pelos de Ivã IV e do próprio Pedro, o Grande. Catarina também foi a última mulher a governar a Rússia.
Leia mais...Alexander Yermolov
Aleksander Petrovitj Jermolov (ryska: Александр Петрович Ермолов), född 1754, död 1834, var en rysk general och älskare till Katarina den stora.
Jermolov presenterades för Katarina av Potemkin, utprovades av Anna Protasova och ersatte 1785 Aleksander Lanskoj som generaladjutant och älskare. Jermolov anslöt sig till Potemkins fiender och avsattes därför från sin ställning.
Leia mais...Catarina II da Rússia
Ivan Rimsky-Korsakov
Iwan Nikołajewicz Rimskij-Korsakow (ros. Иван Николаевич Римский-Корсаков, ur. 13 stycznia?/24 stycznia 1754 w Moskwie, zm. 4 lutego?/16 lutego 1831 w Petersburgu) – generał major Armii Imperium Rosyjskiego, fligeladiutant, szambelan i faworyt Katarzyny II, w 1779 roku oddalony od dworu.
W 1778 roku odznaczony Orderem Orła Białego.
Leia mais...Catarina II da Rússia
Alexander Dmitriev-Mamonov
Comte Alexandre Matveïevitch Dmitriev-Mamonov (en russe : Александр Матвеевич Дмитриев-Мамонов), né le ; mort le , enseveli dans le monastère Donskoï) fut le favori de Catherine II de Russie de 1786 à 1789.
Leia mais...Catarina II da Rússia
Alexander Lanskoi
Conte Aleksandr Dmitrievič Lanskoj (in russo Александр Дмитриевич Ланской?; Tallinn, 10 agosto 1758 – San Pietroburgo, 11 dicembre 1784) è stato un militare russo.
Leia mais...Catarina II da Rússia
Sergei Saltykov
O conde Sergei Vasilievich Saltykov (em russo: Сергей Василиевич Салтыков), (1726-1765), foi um oficial e camareiro russo que se tornou o primeiro amante da imperatriz Catarina, a Grande pouco depois da sua chegada à Rússia.
Leia mais...Catarina II da Rússia
Pyotr Zavadovsky
Pjotr Wassiljewitsch Sawadowski (russisch Пётр Васильевич Завадовский; * 10. Januarjul. / 21. Januar 1739greg. in Krasnowitschi, Ujesd Starodub, Russisches Kaiserreich; † 10. Januarjul. / 22. Januar 1812greg. in St. Petersburg, ebenda) war ein kaiserlich-russischer Offizier und Staatsmann ukrainischer Abstammung.
Leia mais...Catarina II da Rússia
Semyon Zorich
Siemion Gawriłowicz Zoricz (ur. w 1745, zm. w 1799) – generał lejtnant Imperium Rosyjskiego od 1797 roku, adiutant Grigorija Potiomkina, faworyt Katarzyny II w latach 1777–1778, kawaler maltański.
W 1778 roku odznaczony Orderem Orła Białego, odznaczony Orderem św. Jerzego w 1775 roku, kawaler Orderu Świętego Stanisława w 1777 roku, odznaczony szwedzkim Orderem Miecza.
Leia mais...Catarina II da Rússia
Alexander Vasilchikov
Alexander Semyonovich Vasilchikov (Russian: Александр Семёнович Васильчиков, tr. Aleksandr Semënovič Vasil'čikov; 1746–1813) was a Russian aristocrat who became the lover of Catherine the Great from 1772 to 1774.
Vasilchikov was an ensign in the Chevalier Guard Regiment when he was noted by Catherine and was appointed gentleman of the bedchamber on 1 August 1772. When Catherine's then-lover Grigory Grigoryevich Orlov left court, Catherine was informed about his adultery, and 12 August, Vasilchikov was made general aide-de-camp and lover of Catherine. Vasilchikov was expected to be available to attend on her at all times, and was not allowed to leave the palace without permission.
The relationship was short-lived. Catherine found Vasilchikov's gentleness cloying, saying "His tenderness made me weep." When Vasilchikov was away on a journey, sent by the empress, Grigory Potemkin replaced him as her lover. She wrote to her friend Friedrich Melchior, Baron von Grimm about Vasilchikov's dismissal: "Why do you reproach me because I dismiss a well-meaning but extremely boring bourgeois in favour of one of the greatest, the most comical and amusing, characters of this iron century?"
Vasilchikov later complained that he felt like a hired gigolo: "I was nothing more to her than a kind of male cocotte and I was treated as such. If I made a request for myself or anyone else, she did not reply, but the next day I found a bank-note for several thousand rubles in my pocket. She never condescended to discuss with me any matters that lay close to my heart."
Catherine characteristically rewarded her former lover richly. Vasilchikov was given a pension of twenty thousand rubles and valuable properties. He lived the rest of his life in Moscow. He never married. He built a notable collection of Western European paintings and sculptures, including a "Self Portrait" by Velasquez and works by Philips Wouwerman and Andries Botha.
Leia mais...Catarina II da Rússia
Platon Zubov
Prince Platon Alexandrovich Zubov (Russian: Платон Александрович Зубов; November 26 [O.S. November 15] 1767 – April 19 [O.S. April 7] 1822) was the last of Catherine the Great's favourites and the most powerful man in the Russian Empire during the last years of her reign.
Leia mais...Catarina II da Rússia
Grigori Alexandrovich Potemkin
Prince Grigory Aleksandrovich Potemkin-Tauricheski (11 October [O.S. 30 September] 1739 – 16 October [O.S. 5 October] 1791) was a Russian military leader, statesman, nobleman, and favourite of Catherine the Great. He died during negotiations over the Treaty of Iași, which ended a war with the Ottoman Empire that he had overseen.
Potemkin was born into a family of middle-income landowners of Russian nobility. He first attracted Catherine's favor for helping in her 1762 coup, then distinguished himself as a military commander in the Russo-Turkish War (1768–1774). He became Catherine's lover, favorite and possibly her consort. After their passion cooled, he remained her lifelong friend and favored statesman. Catherine obtained for him the title of Prince of the Holy Roman Empire and gave him the title of Prince of the Russian Empire among many others; he was both a Grand Admiral and the head of all of Russia's land and irregular forces. Potemkin's achievements include the peaceful annexation of the Crimea (1783) and the successful second Russo-Turkish War (1787–1792), during which the armed forces under his command besieged Ochakov.
In 1775, Potemkin became the governor-general of Russia's new southern provinces. An absolute ruler, he worked to colonize the wild steppes, controversially dealing firmly with the Cossacks who lived there. He founded the towns of Kherson, Nikolayev, Sevastopol, and Yekaterinoslav. Ports in the region became bases for his new Black Sea Fleet.
His rule in the south is associated with the (probably mythical) "Potemkin village", a ruse involving the construction of painted façades to mimic real villages, full of happy, well-fed people, for visiting officials to see. Potemkin was known for his love of women, gambling, and material wealth. He oversaw the construction of many historically significant buildings, including the Tauride Palace in Saint Petersburg.
Leia mais...Catarina II da Rússia
Grigory Orlov
O conde Gregório Grigoryevich Orlov (17 de Outubro de 1734 - 24 de Abril de 1783) foi um nobre russo, amante da imperatriz Catarina, a Grande e pai de dois dos seus filhos.
Leia mais...Catarina II da Rússia
Estanislau II da Polónia
Estanislau II Augusto (nascido Stanisław Antoni Poniatowski; 17 de janeiro de 1732 – 12 de fevereiro de 1798), reinou como Rei da Polônia e Grão-Duque da Lituânia de 1764 a 1795, foi o último monarca da Comunidade Polaco-Lituana. Ele continua sendo uma figura controversa na história polonesa. Reconhecido como um grande patrono das artes e ciências e um iniciador e firme apoiador de reformas progressivas, ele também é lembrado como o rei cuja eleição foi marcada pela intervenção russa. Ele é criticado principalmente por seu fracasso em resistir às partições e, assim, impedir a destruição do estado polonês.
Tendo chegado à corte imperial russa em São Petersburgo em 1755, ele se envolveu romanticamente com a futura imperatriz Catarina, a Grande. Com sua conivência, em 1764 ele foi eleito rei da Polônia. Ao contrário das expectativas, ele tentou reformar e fortalecer a comunidade doente. Seus esforços encontraram-se com oposição externa da Prússia, Rússia e Áustria, todos comprometidos em manter a Comunidade fraca. De dentro, ele se opôs aos interesses conservadores, que viam as reformas como ameaçando suas liberdades e privilégios tradicionais.
A crise que definiu seu reinado inicial foi a Guerra da Confederação de Bar (1768-1772), que levou à Primeira Partição da Polônia (1772). Na parte posterior de seu reinado ocorreram as reformas do Grande Sejm (1788-1792) e a promulgação Constituição de 3 de maio de 1791. Essas reformas foram derrubadas pela Confederação Targowica de 1792 e pela Guerra Polaco-Russa de 1792, levando diretamente à Segunda Partição da Polônia (1793), à Revolta de Kościuszko (1794) e à Final e Terceira Partição da Polônia (1795), marcando o fim da República das Duas Nações. Sem poder significativo, Poniatowski abdicou em novembro de 1795 e passou os últimos anos de sua vida como prisioneiro em São Petersburgo.
Leia mais...